A well kept secret in Ghent we want to share

Het heeft zijn tijd geduurd… de leraar tuinbouw van de Steinerschool, beheerder van deze tuin was ziek. Maar uiteindelijk – toen hij weer fit was – is het ons gelukt om een overeenkomst te bereiken met hem en de directie van de Steinerschool en kunnen we beginnen tuinieren is deze groene woestenij. We mogen het tuinmateriaal van de school gebruiken tegen een redelijke vergoeding. Er is een grote tank met regenwater, een toilet, een ruim tuinhok om te schuilen in de regen… er kan worden gecomposteerd. Opportuniteiten zat. Wie alsnog de groene trein wil halen in de wijk Heirnis-Macharius-Scheldeoord kan zich inschrijven via het Mee doen en mee beslissen. The whistle has been blown.

Biologische waarderingskaart Geopunt

Biologische_Waarderingskaart_Geopunt

Meer biologische waarderingskaarten Lees verder “A well kept secret in Ghent we want to share”

Telen in bakken en automatisch bevloeien

Locatie

Permacultuur in de praktijk

In de perenboomgaard van het Lousbergpark willen we telen in bakken, ontworpen en uitgetest door landbouwingenieur Wim Buysse. Het ontwerp van de bakken is in lijn met de principes van de Permacultuur.

Volgens de Wikipedia is Permacultuur een geheel van principes voor het ontwerpen van landbouw toepassingen (…) waarbij men tracht de patronen en functies van natuurlijke ecosystemen na te bootsen ofwel deze patronen en functies direct in het ontwerp tracht te betrekken.

Bij het ontwerp van deze bakken is geprobeerd de manier na te bootsen waarop planten in de vrije natuur water opnemen uit de omgeving en uit de grond. Een boom, struik of kruid absorbeert vooral water via zijn wortels langs cappilaire kanaaltjes in de grond wanneer het daar nood aan heeft.

Miezerige regen is ideaal om de grond vochtig te houden maar gieten is daarmee niet te vergelijken. Het staat gelijk aan een plensbui en dat is niet goed voor de grond. Klei- en  leemgrond houdt vocht langer vast maar in zandgrond, overwegend in Vlaanderen, zakt het snel naar de diepere grondlagen, onbereikbaar voor de planten.

Door te gieten spoelt men de wortels..  Het wortelstelsel raakt minder gehecht. In gronden die geen water kunnen vasthouden worden telkens kleine partikels belangrijke mineralen meegesleurd.

Het ontwerp van de bakken maakt gieten overbodig. Bij regen kan het te veel aan water via een oveloop aan de grond terug gegeven worden. Het water dat de plant nodig heeft wordt opgeslagen in een dikke laag zeezand die door een buizenstelsen vochtig wordt gehouden.

Het systeem is gebaseerd op het principe van capilariteit. In de bodem worden capillaire buisjes gevormd door de aaneenschakeling van kleine holten die er tussen de bodemdeeltjes zijn. Het grondwater kan dan via die kanaaltjes opstijgen. Een gedeelte van dat opstijgend water bereikt via de fijnste buisjes zelfs het bodemoppervlak en kan er verdampen. In de bovenste 20-30 cm is er een evenwicht tussen kanaaltjes met opstijgend water, en die met lucht. Dit is ideaal voor de plantenwortels. Uit de kennis van de grootte van de minerale gronddeeltjes kan afgeleid worden dat die kanaaltjes fijner zijn naargelang de grond dichter is.

En dan is er altijd het eeuwige probleem: “Hoeveel keer geef ik de plantjes water?” Dagelijks begoten planten worden afhankelijk van je watergift. Hun wortelstelsel blijft oppervlakkig. Hoe minder men giet hoe dieper planten gaan wortelen. Maar, hoeveel minder? Dit zijn hoofdbrekens die je niet meer hebt met het voorgestelde bakkensysteem. Daar zuigt een plant enkel het water op dat ze nodig heeft. Twee keer het buizensysteem bijvullen per jaar volstaat.

Foto’s met een beetje uitleg

IMG_20150308_175727
Inlaat voor bevloeiingsbuis. Deze buis loopt zig-zag onderaan de bak en is afgesloten met een doorlaatbaar doek. Ze dient tevens als reservoir voor de bevloeiing

Lees verder “Telen in bakken en automatisch bevloeien”