Tuinieren zonder sproeien en toch groeit en bloeit het dat het geen naam heeft

De aanhoudende droogte heeft geen vat op de teeltbakken van de Lochtingen, gerealiseerd door Daniël, James en Perre. De bakken moeten niet gesproeid worden omdat ze hun eigen waterreserve hebben onder de teeltaarde. 157 liter regenwater zit aanvankelijk in 20 m regenpijp van 10 cm diameter. 20 cm zeezand dekken de buizen toe. Die laag houdt ook ongeveer 50 liter water vast. Hoe het systeem water afgeeft aan de plantjes lees je hier.

Foto’s van het resultaat

Hieronder vind je fotos van de zes bakken in de binnentuin van het Lousbergpark. Wil je zelf zoiets realiseren in je wijk of wil je meewerken met de Lochtingen in de wijk Heirnis-Macharius, stuur dan een mail naar lochtingen@gmail.com.

Lees verder “Tuinieren zonder sproeien en toch groeit en bloeit het dat het geen naam heeft”

Stoelen tekort op cursus Beginselen van de Permacultuur in de Moestuin

IMG_20151013_175448

Naast zes van de tien leden van het team van de Lochtingen waren er ook zeventien nieuwe mensen aanwezig op de eerste dag van de cursus “Beginselen van de Permacultuur in de Moestuin”. Bert Dhondt van het Voeselbos had gekozen voor een interactieve aanpak en de zaal ging daar heel constructief in mee. Op onze downloadpagina vind je aanvullende lectuur. Lees verder “Stoelen tekort op cursus Beginselen van de Permacultuur in de Moestuin”

Tuinieren zonder grond

Als je zelf geen grond hebt is een gemeenschapstuin natuurlijk de oplossing. In Parijs worden zelfs de straten opengesteld om te tuinieren. Op een week tijd werden daar 280 projecten ingediend.

Video van de Toekomst Fabriek over de eetbare stad in Gent.

Een gemeenschapstuin staat individuele tuintjes niet in de weg. Als je geen grond hebt kan je op je dak, op je balkon, je vensterbank of aan je gevel beginnen tuinieren. Deze individuele tuintjes hebben natuurlijk baat bij gemeenschapstuinen.

daktuin_twee Lees verder “Tuinieren zonder grond”

De tien voordelen van een gemeenschapstuin

Vertaling van “The Multiple Benefits of Community Gardens

Gemeenschapstuinen hebben een heel scala aan voordelen. Een gemeenschapstuin verbetert de voedselzekerheid van een buurt, het bespaart de gemeente geld en het zorgt voor meer sociale contacten en activiteit in een buurt. In dit artikel een helder overzicht van de verschillende voordelen.

Hierbij een overzicht van de uiteenlopende voordelen van gemeenschapstuinen.

  1. Besparing gemeentelijke kosten
  2. ‘Parken op zakformaat’
  3. Lichaamsbeweging
  4. Verbeterde diëten
  5. Voedselproductie
  6. Het stedelijke ecosysteem
  7. Jeugdeducatie
  8. Culturele kansen
  9. De therapeutische werking van tuinen
  10. Criminaliteitspreventie

Lees verder “De tien voordelen van een gemeenschapstuin”

A well kept secret in Ghent we want to share

Het heeft zijn tijd geduurd… de leraar tuinbouw van de Steinerschool, beheerder van deze tuin was zogezegd ziek. Maar uiteindelijk – nadat we hem gezond en wel betrapten in de tuin – is het ons gelukt om een overeenkomst te bereiken met hem en de directie van de Steinerschool en kunnen we beginnen tuinieren is deze groene woestenij. We mogen het tuinmateriaal van de school gebruiken tegen een redelijke vergoeding. Er is een grote tank met regenwater, een toilet, een ruim tuinhok om te schuilen in de regen… er kan worden gecomposteerd. Opportuniteiten zat. Wie alsnog de groene trein wil halen in de wijk Heirnis-Macharius-Scheldeoord kan zich inschrijven via het Mee doen en mee beslissen. The whistle has been blown.

Biologische waarderingskaart Geopunt

Biologische_Waarderingskaart_Geopunt

Meer biologische waarderingskaarten Lees verder “A well kept secret in Ghent we want to share”

Telen in bakken en automatisch bevloeien

Locatie

Praktische Permacultuur

 

Bij het ontwerp van deze bakken is geprobeerd de manier na te bootsen waarop planten in de vrije natuur water opnemen uit de omgeving en uit de grond. Een boom, struik of kruid absorbeert vooral water via zijn wortels langs cappilaire kanaaltjes in de grond wanneer het daar nood aan heeft.

Miezerige regen is ideaal om de grond vochtig te houden maar sproeien  is daarmee niet te vergelijken. Het staat eerder gelijk aan een plensbui en dat is niet goed voor de grond. Klei- en  leemgrond houden vocht lang vast, maar in zandgrond, overwegend in Vlaanderen, zakt het water snel naar de diepere grondlagen, onbereikbaar voor de planten.

Door veel te sproeien spoelt men de wortels, waardoor ze minder gehecht raken. In gronden die geen water kunnen vasthouden worden ook telkens kleine partikels belangrijke mineralen meegesleurd.

Het ontwerp van de bakken maakt gieten overbodig. Bij echt overvloedige regen kan het te veel aan water via een overloop aan de grond terug gegeven worden. Het water dat de plant nodig heeft wordt opgeslagen in een dikke laag zeezand die door een buizenstelsen vochtig wordt gehouden.

Het systeem is gebaseerd op het principe van capilariteit. In de bodem worden capillaire buisjes gevormd door de aaneenschakeling van kleine holten die er tussen de bodemdeeltjes zijn. Het grondwater kan dan via die kanaaltjes opstijgen. Vergelijk met een vloeipapier dat je met een hoekje in de inkt steekt of laat je dweil eens op de rand van je emmer hangen met een tip in het water. Na een tijd krijg je een plas naast je emmer.

Een gedeelte van dat opstijgend water bereikt via de fijnste buisjes zelfs het bodemoppervlak en kan er verdampen. In de bovenste 20-30 cm is er een evenwicht tussen kanaaltjes met opstijgend water, en die met lucht. Dit is ideaal voor de plantenwortels. Uit de kennis van de grootte van de minerale gronddeeltjes kan afgeleid worden dat die kanaaltjes fijner zijn naargelang de grond dichter is.

En dan is er altijd het eeuwige probleem: “Hoeveel keer geef ik de plantjes water?” Dagelijks begoten planten worden afhankelijk van je watergift. Hun wortelstelsel blijft oppervlakkig. Hoe minder men giet hoe dieper planten gaan wortelen. Maar, hoeveel minder? Dit zijn hoofdbrekens die je niet meer hebt met het voorgestelde bakkensysteem. Daar zuigt een plant enkel het water op dat ze nodig heeft. Een stelsel buizen van 100 mm diameter en 20 m. lang kan 157 liter reserve bevatten.

Foto’s met een beetje uitleg

IMG_20150308_175727
Inlaat voor bevloeiingsbuis. Deze buis loopt zig-zag onderaan de bak en is afgesloten met een doorlaatbaar doek. Ze dient tevens als reservoir voor de bevloeiing

Lees verder “Telen in bakken en automatisch bevloeien”

Composthoop met warmtewisselaar, een beknopte inleiding

Deze basisregels van composteren vond ik op de site van Velt. In hun Handboek Ecologisch Tuinieren worden er maar liefst 33 bladzijden aan gewijd (p. 105-138). Een goede video vind je hieronder. Stel vertaling in het Nederlands in als Engels je niet zo ligt. Over de verhouding stikstof/koolstof vind je hier een goed artikel.

Onze groep moet nog ervaring opdoen met composteren, dus nu al direct warmte opwekken met compost is waarschijnlijk wat te hoog gegrepen, maar het kan en het werkt perfect. Lees verder “Composthoop met warmtewisselaar, een beknopte inleiding”

Samenlandbouw in het Lousbergpark van de Heirnis

Van “vroeger was het beter”

In de wijk Heirnis zijn er die klagen over het feit dat het straatleven en de stoeppraatjes verloren zijn gegaan sedert de jaren negentig. Anderen winden zich op over het kleine vandalisme en het wild parkeren in de buurt. Vooral de zogenaamde “inwijkelingen“ worden regelmatig met de vinger gewezen. en daarmee bedoelen ze zowel de jonge Vlaamse gezinnen die in de wijk zijn komen wonen als de jonge gezinnen van elders.

Nu er zijn inderdaad dingen veranderd. In 1983 was maar de helft van de Vlamingen op actieve leeftijd aan het werk, in 2007 zijn dat er al twee op de drie. De vrouwen zijn  ook mee gaan werken. Als man en vrouw gaan werken en ze hebben kinderen groot te brengen, wanneer hebben ze dan tijd om op straat te lopen en voor hun deur op de stoep te gaan zitten?

Dat heeft natuurlijke ook voor gevolg dat het gemeenschapsleven, dat voor een groot deel langs deze thuisblijvende vrouwen liep, verwaterde. Als de contacten tussen de buren verminderen gaat ook de sociale controle erop achteruit. Zo krijgt klein vandalisme meer kans om ongestraft te blijven. Voeg daarbij de ontkerkelijking – de kerk was een plaats waar mensen van alle standen elkaar ontmoetten.

Iedereen zit nu ’s avonds naar zijn TV te kijken en zo ontstond ook de drang van “iedereen beroemd”, dan wordt je nog eens gezien. Paraderen in de buurt is er niet meer bij. Maar dat maakt dat de cohesie in de wijk ook veel minder is. Maar dat ligt niet aan de mensen, maar aan de levensomstandigheden die veranderd zijn. Zowel voor de oorspronkelijke bewoners als voor de nieuwkomers.

Vlaanse Kaai aan het begin van de vorige eeuw. Kinderen spelen waar nu het verkeer voorbijraast
Vlaanse Kaai aan het begin van de vorige eeuw. Kinderen spelen waar nu het verkeer voorbijraast

 Vroeger komt nooit meer terug.

Lees verder “Samenlandbouw in het Lousbergpark van de Heirnis”